Impedancja PH
Pomiar impedancji wewnątrzprzełykowej
Nowa metoda rozpoznawania refluksu żołądkowo-przełykowego.
Podstawy impedancji wewnątrzprzełykowej
Podstawowym elementem tej metody jest tzw. obwód impedancji.
Generator prądu zmiennego wytwarza różnicę potencjału elektrycznego między dwoma elektrodami umieszczonymi na cewniku i oddzielonymi od siebie izolatorem.
Obwód elektryczny może zostać zamknięty jedynie za pomocą jonów znajdujących się w środowisku otaczającym cewnik. Jeżeli cewnik jest otoczony jedynie przez powietrze, nie dochodzi do przepływu prądu między elektrodami, a opór dla prądu zmiennego (czyli tzw. impedancja) jest wysoki.
Jeżeli natomiast cewnik zostaje umieszczony w przełyku, przepływ prądu między elektrodami jest możliwy dzięki ładunkom elektrycznym znajdującym się w błonie śluzowej, podśluzowej i mięśniowej przełyku. Każda substancja zawarta w przełyku (np. ślina, treść pokarmowa lub zarzucana do przełyku zawartość żołądka) powoduje charakterystyczne dla siebie zmiany impedancji. Płynna zawartość żołądka cofająca się wstecznie do przełyku powoduje wzrost przewodnictwa dla prądu, czyli spadek impedancji, ze względu na wysokie stężenie zawartych w niej jonów. Umożliwia to ocenę charakteru treści znajdującej się w przełyku (treść gazowa, płynna, mieszana ). Zastosowanie wielu punktów pomiarowych (wielu par elektrod) na różnej wysokości przełyku umożliwia natomiast ocenę kierunku przemieszczania się treści (bolusa) w przełyku, czy jest on zgodny z falą perystaltyczną, czy też treść jest wstecznie zarzucana z żołądka do przełyku (refluks).
Charakterystyka refluksu za pomocą pomiaru impedancji
Wielokanałowy pomiar impedancji prowadzony łącznie z 24-godzinną pH-metrią przełykową jest metoda wprowadzająca nową jakość do diagnostyki choroby refluksowej przełyku.
Ocena impedancji pozwala na rozpoznanie zjawiska refluksu, określenie jego zasięgu i składu (płynny, mieszany i gazowy), natomiast pomiar pH umożliwia ustalenie, czy epizody refluksowe mają charakter kwaśny, czy niekwaśny. Badanie z zastosowaniem technologii MultiChannel Intraluminal Impedance (MII) umożliwia powiązanie dolegliwości odczuwanych przez pacjenta (objawów) z zarejestrowanymi epizodami refluksu.
Refluks niekwaśny - znaczenie kliniczne
Główną zaletą jednoczesnego pomiaru pH i impedancji w przełyku jest możliwość rozpoznania refluksu niekwaśnego. W porównaniu do monitorowania stężenia bilirubiny w przełyku (Bilitec) metoda ta nie wymaga jej obecności w zarzucanej treści żołądkowej, stosowania specjalnej diety, a wyniki pomiarów nie zależą od współistniejących zaburzeń motoryki żołądka. Wiadomo, że refluks o charakterze niekwaśnym nie odgrywa istotnej roli w postaci nadżerkowej choroby refluksowej, ponieważ inhibitory pompy protonowej są skuteczne w większości przypadków. Powinien on być natomiast brany pod uwagę u osób, u których objawy występują wcześnie po posiłku, nie poddają się leczeniu lekami antysekrecyjnymi i mają charakter objawów pozaprzełykowych.
Ocena impedancji przełykowej jest szczególnie przydatna u osób, u których objawy choroby refluksowej nie ustępują w trakcie leczenia inhibitorami pompy protonowej. Badania wieloośrodkowe wykazały, że tylko u około 20% tych chorych za utrzymywanie się objawów odpowiedzialny jest refluks kwaśny oporny na leczenie. Dwukrotnie częściej ich przyczyną może być refluks niekwaśny, a u dalszych 40% nie związku objawów z refluksem żołądkowo-przełykowym.
Czułość konwencjonalnej pH-metrii przełykowej w rozpoznawaniu postaci ponadprzełykowych choroby refluksowej jest niższa niż oczekiwano, w tych przypadkach badanie to często wypada negatywnie. Jednoczesny pomiar impedancji znacznie poprawia wartość diagnostyczną metody.
